| مست و خراب |
|
| PersianBlog | Free Templates | Blogs List | |
مرتد
هذيان هاي شبانه
جاده خاکی
مرا بی تو سببی نیست
یه ولگرد بی سر و پا
مبهم دور
بعد یه عمر عاشقی
همین و دیگر هیچ
غرور صورتی
ستاره تهنا
rezatpmusic
دود پراکنده شدم...
حرف يک نفر
پابرهنه
پروين
دست نوشته های آن شرلی
دل خونین انار
oopss
لیست وبلاگهای به روز شده
مغبچگان
ROOZHAYE BIKHATERE
باش تا گم نشوم...
وفادار دل شكسته
خنک آن قمار بازی که بباخت هر چه بودش
عروسک کوکی
نوشته های واقعی
قفس بی مرز
بچه های شهرسازی ۸۳ دانشگاه مازندران
دکتر شريعتی
عشق بی.ام.و
اخبار وبلاگ ها
ليست وبلاگ ها
قالب هاي وبلاگ
اخبار ايران
اخبار ICT
تفريحات اينترنتي
تالارهاي گفتگو
پرشین بلاگ
پرشین وبلاگ
طراح قالب
آمار وبلاگ :
خسته ترازآنم که بی رنگ بمیرم...
خاموش تر از آنم که به سردی بمیرم...
عاصی تر از آنم که به آشوب بمیرم...
پرشورتر از آنم که عاشق بمیرم...
.
.
.
زنده تر از آنم که گرفتار بمیرم!
یا حق...
| لینک نوشته |
کسی مرا دوست می دارد...
نهرها در جریان و بادها روانند،
و همه چیز گردان...
و گندم می کارند و سیب برداشت می کنند و ... هستند!
کسی مرا دوست می دارد...
و من به این آبادی پشت می کنم و به هر آنچه هست،
کسی مرا دوست می دارد...
کوله بارم را بسته ام،
یک سبد گل سرخ و یک کاسه آب مرا کافی است،
که من آسمان را دارم و خاک مرا قدمگاهی بیش نیست.
کسی مرا دوست می دارد...
و من پشت به این آبادی ها می روم... سوی ویرانی!
با یک لبخند و یک نگاه که آسمان از آن لبریز است...
من آسمان می گریم و به زمین لبخند می زنم...
و دیگر از این زمینیان هیچ نمی خواهم،
هیچ نمی خواهم...
یا حق...
| لینک نوشته |
چشم دادی...
سر و گوش و دست و دهان... و پا!
تو را دیدم... و ندیدم!
در یادم زنده شدی... فراموش کردم.
نان در دستم گذاشتی... دست به شکر بلند نکردم.
مرا صدا زدی... پاسخ نگفتم.
اکنون تنها پا دارم!
و شتابی بی وصف... هدفی دور دست... اما، زمانی اندک!
و من که چشم و سر و دست و دهان را جا گذاشتم اکنون سراسر پا هستم...
از من تنها یک پا باقی مانده... و آرزوی رسیدن!
یاحق...
| لینک نوشته |
به نام او...
به نام او...
به نام او...
به نام او آغاز می کنم... و می دانم که هر آغاز را پایانی است...
به نام او آغاز می کنم و به نام او به پایان می برم...
آغاز می کنم که به پایان ببرم... و هر دو با او!
به نام او به پایان می برم...
و می دانم که هر پایان را آغازی است...
به نام او...
به نام او...
به نام او...
(پایان غم انگیزی بود)
یاحق...
| لینک نوشته |
به هم رسیدیم و با هم تپیدیم و در هم سوختیم!
داغ از آمیزشی لزج، در بخار لذت غلتیدیم...
تا نطفه ای در تو روئیدن گرفت...
و ما چه آفرینشی را به لذت آلودیم!
و ما ندانستیم که نطفه چرک و بی رمق مائیم درون ما!
وما این زلال مقدس را چه بی رحمانه به شهوت در آمیختیم...
و ما ندیدیم که لحظه اوج چگونه تپش قلبی تازه شکفته را آغازید!
و ما هر دو از بطن تو متولد شدیم...
و از آفرینش خود آفریده شدیم...
اما چه تلخ به آن رسیدیم!
و ما آفرینش را با وحدت درآمیختیم
و هر دو یک شدیم
و قدم به غربتکده فنا نهادیم...
که ما موجودی نیافریدیم...
ما خود آفریده شدیم به دست لذت پست خود...
و این چگونه سرایی است که در آن مقدس ترین از بطن پست ترین زاده شود؟!
و ما به دنیایی پاگذاشتیم که در آن لذت پاک را سبب لذتی پست بود!
و ما با لذت پست آفریده شدیم و خود با لذت پست آفریدیم و دیگر باره آفریده شدیم!
که ما عشق را به کمال رسانیدیم و کمال را در لذت دفن کردیم!
اما...
مجازات ما تولد بود...
یاحق...
| لینک نوشته |